Eski Ahitten bir hikaye.
Hz. Musa Mısır’da geçen zorlu mücadelenin ardından bir de 40 yıl boyunca çölde büyük mücadele verir. Onca güçlüğün ardından Vadedilmiş topraklara gelmek için yeterli gücünü toplamıştır sonunda. Güçlü ordusuyla sonunda Kenan ilinin önüne gelir.
Şafak vakti kente girilmesi için emrini verecektir. Rivayet odur ki şafaktan hemen önce musa surların kenarına tek başına gelir. Burada kendisine azrail as. görünür. canınını almak için geldiğini ancak Tanrı’nın “musa istemezse canını alma” diye emrettiğini söyler.
Musa sorar;
-Peki şimdi almazsan canımı ilerde bir gün mutlaka alacak mısın!
+ mutlaka alacağım.
-o zaman şimdi al.
Musa kenan iline giremez halkının kenan iline girdiğini göremez.
40’tan fazla yıl boyunca verdiği mücadelede Kenan ili surlarının yanıbaşında ama dışında canını teslim eder.
O zaman başlayalım,
Zafer, esasında tatmin olmak ya da hayal kırılığı nedir? Neyin Üzerine neleri atfediyor neyi masıl tanımlıyoruz?
Musa’nın isteği değildi Kenan iline hakim olmak. Tanrı’nın buyruğuydu.
O zaman gerçek zafer, bir amaca giderken elinden geleni layıkıyla yapmak, sonucu ne olursa olsun özbenliğin liyakatından tatmin olmak değil midir.
Liyakatı sonrası sonucu elde eden insanın “ben yaptım oldu, başardım” şeklinde nefsine yenilmesi gerçek zaferi gölgede bırakır mı?
O zaman Sonuca değil sonuca giderken gösterilen, gösterilecek liyakate odaklanmalı.
